Twee ezels

Pedro’s tocht door het onbekende herbergt vele herinneringen en emoties. Tijdens zijn wandeling, vergezeld door de stilte van de natuur, kwam hij langs een weide waar twee ezels vreedzaam graasden. De aanblik van deze dieren bracht Pedro terug naar zijn kindertijd, naar die warme dagen dat hij met zijn grootvader wandelde langs eenzelfde landschap.

De herinnering is zo zoet en levend als de dag van toen. Hij was acht jaar oud en het beeld van de twee kleine ezels in die weide leek toen zo fascinerend. “Zijn die ezels getrouwd, opa?” vroeg een jonge Pedro vol onschuld, zoekend naar begrip over de banden die wezens met elkaar kunnen vormen. Zijn grootvader, een man van weinig woorden maar veel wijsheid, antwoordde: “Nee jongen, het zijn alleen de grote ezels die trouwen.” Een antwoord dat toen misschien een glimlach opwekte, maar nu, jaren later, klinkt het als een echo van levenslessen die met de tijd alleen maar aan betekenis winnen.

Pedro, nu zelf onderdeel van de voor al getrouwde mensen, overdenkt de woorden van zijn grootvader. Misschien een speelse opmerking over de complexiteit van het huwelijk. Wellicht een diepgaande spiegel over het leven en de keuzes die wij maken. Die twee ezels in de weide staan symbool voor de eenvoud en puurheid van het leven, iets wat vaak verloren gaat in het drukke bestaan van gehuwde koppels.

Het is een moment van bezinning voor Pedro, en misschien ook voor ons. Terwijl we in de voetsporen van het onbekende treden, herinneren we onszelf eraan om de eenvoudige dingen in het leven niet uit het oog te verliezen. De liefde die we delen, de banden die we smeden, en de herinneringen die we koesteren, zijn als de stille aanwezigheid van ezels in een weide – eenvoudig, maar onmiskenbaar belangrijk.

Voor de getrouwde mensen kan dit verhaal een zachte herinnering zijn aan hun eigen kinderlijke nieuwsgierigheid. De lessen die zij door de jaren heen hebben geleerd. Net als Pedro, kunnen we allemaal een moment vinden om terug te kijken naar ons verleden, te glimlachen om de onschuld van onze vragen, en te waarderen hoe ver we zijn gekomen.

In de voetsporen van een onbekende. Twee ezels.